Courmayeur czy Courmayeur-Mont-Blanc?

Courmayeur latem

Courmayeur latem

Dziś ostatecznie rozstrzygną się losy miejscowości Courmayeur, która leży u stóp najwyższego szczytu Europy, a o czym z pewnością nie wszyscy wiedzą. Turyści kojarzą Mont Blanc głównie z Francją i chyba nie wszyscy wiedzą, że po drugiej stronie Chamonix leży właśnie Courmayeur, a obie miejscowości dzieli najwyższy szczyt Europy.

Ponad pół roku temu Prezydent Regionu Doliny Aosty wyznaczył na 1 czerwca datę referendum, podczas którego mieszkańcy Courmayeur odpowiedzą na jedno pytanie: Czy chcesz, aby nazwa miejscowości z Courmayeur została zmieniona na Courmayeur-Mont-Blanc?

Czytaj dalej

Kolejka Mont Blanc łącząca Włochy i Francję

Nowa stacja Punta Helbronner, z tarasem widokowym o srednicy 14 m

Nowa stacja Punta Helbronner, z tarasem widokowym o średnicy 14 m. Zdjecie CordeeMontBlanc.eu

Kolejka linowa na Mont Blanc, zwana ósmym cudem świata i łącząca do 2011 roku Courmayeur i Chamonix gwarantowała możliwość przeżycia niesamowitej przygody, czyli dostania się do samego serca masywu Mont Blanc i przejechania na jego drugą stronę. Niestety od 2011 roku po włoskiej stronie trwają prace modernizacyjne i na te niesamowite przeżycia trzeba poczekać do 2015 roku, kiedy to ruszą dwa nowe wyciągi i połączenie pomiędzy Courmayeur – Punta Helbronner po włoskiej stronie z Chamonix po stronie francuskiej zostanie ponownie uruchomione.

Przyznaję, że mieszkańcy Doliny Aosty czekają z niecierpliwością na uruchomienie nowych wyciągów, po pierwsze dlatego, że dwie nowe kolejki linowe są jedną z najważniejszych inwestycji ostatnich lat na terenie regionu (szacowany koszt inwestycji to 110 mln euro), a po drugie projekt architektoniczny określa się niezwykym kunsztem współczesnej technologii, który zadziwi wszystkich.

Czytaj dalej

Narty i deska w Dolinie Aosty – relacja z pobytu

Ośrodek narciaraki La Thuile - La Rosière na granicy włosko - francuskiej

Ośrodek narciaraki La Thuile – La Rosière na granicy włosko – francuskiej

Dziś bardzo nietypowy post. Nie ja będę wam opowiadała o Dolinie Aosty, a Sławek i Paulina, którzy przyjechali w lutym na tydzień na deskę i narty. Wiem, że świetnie się bawili i spędzili bardzo intensywny tydzień jeżdżąc codziennie w innym ośrodku narciarskim. Dziękuję im za relację oraz za zdjęcia, które należą do ich prywatnego archiwum.

Zaczynamy 🙂

Od kilku lat zamierzałem wrócić do Doliny Aosty na snowboard. Ostatni raz jeździłem pod Mont Blanc i Matterhorn sześć lat temu, dlatego myśl o spędzeniu tygodniowego zimowego urlopu w Alpach nie opuszczała mnie odkąd w Warszawie pojawił się pierwszy śnieg. Cervinia u stóp Matterhorn, Courmayer i La Thuile pod Mont Blanc, Monte Rosa i Pila to miejsca gdzie w tym roku z żoną wybraliśmy się pojeździć, ona na nartach, a ja na desce.

Czytaj dalej

Gdzie leży najwyższy szczyt Europy Mont Blanc?

Widok na szczyt Dente del Gigante (4014 m n.p.m.) ze szczytu Punta Helbronner. Masyw Mont Blanc.

Widok na szczyt Dente del Gigante (4014 m n.p.m.) ze szczytu Punta Helbronner. Masyw Mont Blanc.

Nie wiem jak was, ale mnie w szkole uczono, że najwyższy szczyt Europy mierzy 4810 m n.p.m i leży we Francji. Sama osobiście nie zgłębiałam tematu położenia szczytu, aż do przyjazdu do Doliny Aosty. Aby zrozumieć ten graniczny galimatias, należy cofnąć się do XIX wieku, kiedy to dzisiejsza włoska Dolina Aosty i francuska Sabaudia, które dzieli masyw Mont Blanc, należały do Królestwa Sardynii i problem granicy nie istniał. W 1823 roku, mapa masywu nakreślona przez Felice Muletti jasno wskazuje przebieg granicy wzdłuż grzbietu Mont Blanc. Identyczna sytuacja ma miejsce w marcu 1861 roku, podczas podpisania konwencji turyńskiej dotyczącej wyznaczenia granicy pomiędzy Francją, a Królestwem Sardynii (które w ciągu kilku dni stało się Królestwem Włoch). Mapy historyczne bezspornie wskazują, że granica pomiędzy Francją, a Królestwem Włoch przebiegała wzdłuż grzbietu masywu Mont Blanc. Plotki donoszą, że znaczną rolę w negocjacjach dotyczących oddania Francji Sabaudii, odegrała słynna włoska kurtyzana Hrabina de Castiglione, szpieg króla Sardynii Wiktora Emanuela II i kochanka Napoleona III.

Dopiero w 1865 roku następuje nieoczekiwany zwrot akcji.

Czytaj dalej

Tor des Geants – Bieg Gigantów po alpejskich szlakach

Tor des Geants to jedyny na świecie taki ekstremalny bieg po górach, potocznie w Dolinie Aosty mówią na niego Bieg Gigantów. Nazwę można interpretować dwojako. Kto go ukończy jest prawdziwym Gigantem. Ewidentnie to nie lada wyczyn przebiec 330 km w ciągu kilkudziesięciu godzin. Tor des Geants jest również biegiem, który odbywa się u stóp Gigantów, czyli czterech najwyższych włoskich masywów górskich, które znajdują się w Dolinie Aosty: Mont Blanc, Mont Rose, Matterhorn i Gran Paradis, głównie wzdłuż tras „Alte Vie” 1 i 2. Średnia wysokość to ponad 2000 m n.p.m., a najwyższy punkt trasy to Przełęcz Loson 3296 m n.p.m.

Tor des Geants składa się z siedmiu etapów, w sumie 330 km i 24.000 m przewyższenia.
Poszczególne etapy biegu:
Courmayeur – Valgrisenche: 49 km i 3996 m przewyższenia
Valgrisenche – Cogne: 56 km i 4141 m przewyższenia
Cogne – Donnas: 44 km i 1383 m przewyższenia
Donnas – Gressoney-St-Jean: 53 km i 4107 m przewyższenia
Gressoney St Jean – Valtournenche: 39 km i 2601 m przewyższenia
Valtournenche – Ollomont: 44 km i 2702 m przewyższenia
Ollomont – Courmayeur: 48 km i 2880 m przewyższenia Czytaj dalej