Postanowienia noworoczne: Val d’Aosta w 2015 roku!

Spacer na koniu u stóp Matterhorn to jedno z moich postanowień noworocznych :-)

Spacer na koniu u stóp Matterhorn to jedno z moich postanowień noworocznych :-). Źródło TU

Nieuchronnie zbliża się koniec 2014 roku. Roku, w którym zabrakło mi nie tylko czasu, ale i motywacji do zrobienia kilku ciekawych rzeczy w Val d’Aosta, które mam właściwie pod nosem. Postanowiłam, że dodatkową motywacją do działania będzie złożenie postanowień noworocznych na 2015 rok i trzymanie się ich, o czym na bieżąco będę was informowała na blogu, opisując widziane miejsca i przeżyte emocje.

Zaczynamy 🙂

1. W maju 2015 roku (o ile nie będzie opóźnień) w Courmayeur zostanie inaugurowana nowa kolejka na Mont Blanc, o której pisałam jakiś czas temu na blogu (wpis przeczytacie tutaj). Jak tylko kolejka określana ósmym cudem świata ruszy na dobre, a cena biletu nie będzie powalająca (chociaż na pewno tanio nie będzie) to wybiorę się ponownie na Dach Europy. Na Punta Helbronner byłam już w 2008 roku, ale mam szczerą chęć ponownie wybrać się wysoko, wysoko w góry.

Continue reading

Lotnisko w Dolinie Aosty tylko dla szybowców?

Awionetka na lotnisku w Dolinie Aosty

Awionetka na lotnisku w Dolinie Aosty

Lotnisko w Dolinie Aosty nosi imię Corrado Gex, słynnego lotnika i leży w gminie Saint-Christophe, 2 km od centrum Aosty. Lotnisko posiada tylko jeden terminal i jeden pas startowy o długości 1499 m. Jest naprawdę bardzo małe chociaż dostosowane do ruchu zarówno turystycznego jak i handlowego.

Przed 2008 rokiem linie lotnicze Air Vallée latały codziennie do Rzymu, a w okresie letnim na Sardynię. Pomiędzy 2008 i 2012 rokiem lotnisko zamknięto i skupiono nad jego modernizacją dzięki której port lotniczy wyposażono w system automatycznego lądowania w przypadku słabej widoczności oraz oświetlono pas startowy, który jednocześnie wydłużono o ponad 200 m.

Continue reading

Najwyższy szczyt Europy Mont Blanc jak Disneyland?

Masyw Mont Blanc, źródło TU

Masyw Mont Blanc, źródło TU

Jak to możliwe, że tego lata najwyższy szczyt Europy Mont Blanc (4808 m n.p.m.) we francuskich i włoskich mediach został określony jako Disney Mont Blanc? Zacznijmy od początku. Dach Europy zdobyto po raz pierwszy 8 sierpnia 1786 roku i od tego momentu stał się symbolem alpinizmu przyciągając pasjonatów gór i wspinaczki przez właściwie cały rok. Po ponad dwustu latach od pierwszego wejścia na szczyt, szacuje się, że każdego roku na Mont Blanc, z różnym efektem, wspina się około trzydziestu tysięcy miłośników alpejskich szczytów. Sporo! Można powiedzieć prawdziwe tłumy, które ciągną na szczyt.

Masyw od jakiegoś czasu przyciągają jednak nie tylko wytrawnych alpinistów, którzy wiedzą co robią, ale również przypadkowych turystów, których głównym celem jest przeżycie bardzo silnych emocji czy wrzucenie tu i tam filmiku lub zdjęć z wyprawy.

Lato 2014 roku obfitowało w historie, które poruszały, dziwiły, ale i denerwowały mieszkańców obu stron masywu. Nie mam na myśli nieszczęśliwych wypadków, które w górach są nieuniknione i niestety czasami po prostu się zdarzają mimo najlepszego przygotowania.

Kiedyś wysokie góry były zarezerwowane dla alpinistów, dziś już takich ograniczeń nie ma. Właściwie każdy może spróbować szczęścia i wejść na Mont Blanc, ale czy to rozważne i odpowiedzialne?

Kilka historii z wypraw na Mont Blanc, o których tego lata było głośno w lokalnych mediach.

Continue reading

Chwila relaksu w Val Ferret u stóp Mont Blanc

Letnia arena jeździecka w Val Ferret

Letnia arena jeździecka w Val Ferret

Val Ferret jest jedną z bocznych dolin Doliny Aosty i leży na obszarze gminy Courmayeur, u stóp najwyższego szczytu Europy. Zimą zamienia się w raj dla narciarzy biegowych, a latem w oazę spokoju, chociaż nie wszędzie, ale o tym za chwilę. Od północy Val Ferret graniczy ze Szwajcarią poprzez Przełęcz Ferret (Col Ferret) 2537 m n.p.m. Wzdłuż Val Ferret, po lewej stronie, rozpościerają się najwyższe szczyty masywu Mont Blanc, które można podziwiać spacerując czy jadąc na rowerze: Mont Dolent – 3819 m, Aiguille de Triolet – 3874 m, Aiguille de Talèfre – 3730 m, Aiguille de Leschaux – 3759 m, Grandes Jorasses – 4208 m, Dente del Gigante – 4013 m.

Continue reading

Masyw Mont Blanc z tarasu widokowego w Pré-Saint-Didier

Taras widokowy na masyw Mont Blanc zawieszony 160 m nad rzeką Dora di La Thuile

Taras widokowy na masyw Mont Blanc zawieszony 160 m nad rzeką Dora di La Thuile

Taras widokowy inaugurowano co prawda w listopadzie 2013 roku, ale dopiero w zeszły weekend mieliśmy okazję się tam wybrać i sprawdzić jak wygląda z bliska zawieszony 160 metrów nad rzeką Dora di La Thuile taras, z którego można podziwiać masyw Mont Blanc. Po dojechaniu do miejscowości Pré-Saint-Didier zaparkowaliśmy samochód na dużym parkingu w centrum, tuż obok term, gdyż to właśnie z tego miejsca rozpoczyna się szlak górski, który po około 40 minutach wspinaczki doprowadził nas do tarasu widokowego. Parking jest bezpłatny, samochód można zostawić na 1 godzinę (my zostawiliśmy na około 2, po powrocie mandatu nie znaleźliśmy). Z Pré-Saint-Didier wyrusza się z wysokości 1029 m n.p.m i przewyższenie wynosi 180 m, taras widokowy leży u stóp Mont Crammont na wysokości 1209 m.

Ponieważ był to weekend to szlak był dosyć uczęszczany, ale bez tłoku. 

Continue reading

Courmayeur czy Courmayeur-Mont-Blanc?

Courmayeur latem

Courmayeur latem

Dziś ostatecznie rozstrzygną się losy miejscowości Courmayeur, która leży u stóp najwyższego szczytu Europy, a o czym z pewnością nie wszyscy wiedzą. Turyści kojarzą Mont Blanc głównie z Francją i chyba nie wszyscy wiedzą, że po drugiej stronie Chamonix leży właśnie Courmayeur, a obie miejscowości dzieli najwyższy szczyt Europy.

Ponad pół roku temu Prezydent Regionu Doliny Aosty wyznaczył na 1 czerwca datę referendum, podczas którego mieszkańcy Courmayeur odpowiedzą na jedno pytanie: Czy chcesz, aby nazwa miejscowości z Courmayeur została zmieniona na Courmayeur-Mont-Blanc?

Continue reading

Kolejka Mont Blanc łącząca Włochy i Francję

Nowa stacja Punta Helbronner, z tarasem widokowym o srednicy 14 m

Nowa stacja Punta Helbronner, z tarasem widokowym o średnicy 14 m. Zdjecie CordeeMontBlanc.eu

Kolejka linowa na Mont Blanc, zwana ósmym cudem świata i łącząca do 2011 roku Courmayeur i Chamonix gwarantowała możliwość przeżycia niesamowitej przygody, czyli dostania się do samego serca masywu Mont Blanc i przejechania na jego drugą stronę. Niestety od 2011 roku po włoskiej stronie trwają prace modernizacyjne i na te niesamowite przeżycia trzeba poczekać do 2015 roku, kiedy to ruszą dwa nowe wyciągi i połączenie pomiędzy Courmayeur – Punta Helbronner po włoskiej stronie z Chamonix po stronie francuskiej zostanie ponownie uruchomione.

Przyznaję, że mieszkańcy Doliny Aosty czekają z niecierpliwością na uruchomienie nowych wyciągów, po pierwsze dlatego, że dwie nowe kolejki linowe są jedną z najważniejszych inwestycji ostatnich lat na terenie regionu (szacowany koszt inwestycji to 110 mln euro), a po drugie projekt architektoniczny określa się niezwykym kunsztem współczesnej technologii, który zadziwi wszystkich.

Continue reading

Narty i deska w Dolinie Aosty – relacja z pobytu

Ośrodek narciaraki La Thuile - La Rosière na granicy włosko - francuskiej

Ośrodek narciaraki La Thuile – La Rosière na granicy włosko – francuskiej

Dziś bardzo nietypowy post. Nie ja będę wam opowiadała o Dolinie Aosty, a Sławek i Paulina, którzy przyjechali w lutym na tydzień na deskę i narty. Wiem, że świetnie się bawili i spędzili bardzo intensywny tydzień jeżdżąc codziennie w innym ośrodku narciarskim. Dziękuję im za relację oraz za zdjęcia, które należą do ich prywatnego archiwum.

Zaczynamy 🙂

Od kilku lat zamierzałem wrócić do Doliny Aosty na snowboard. Ostatni raz jeździłem pod Mont Blanc i Matterhorn sześć lat temu, dlatego myśl o spędzeniu tygodniowego zimowego urlopu w Alpach nie opuszczała mnie odkąd w Warszawie pojawił się pierwszy śnieg. Cervinia u stóp Matterhorn, Courmayer i La Thuile pod Mont Blanc, Monte Rosa i Pila to miejsca gdzie w tym roku z żoną wybraliśmy się pojeździć, ona na nartach, a ja na desce.

Continue reading

Gdzie leży najwyższy szczyt Europy Mont Blanc?

Widok na szczyt Dente del Gigante (4014 m n.p.m.) ze szczytu Punta Helbronner. Masyw Mont Blanc.

Widok na szczyt Dente del Gigante (4014 m n.p.m.) ze szczytu Punta Helbronner. Masyw Mont Blanc.

Nie wiem jak was, ale mnie w szkole uczono, że najwyższy szczyt Europy mierzy 4810 m n.p.m i leży we Francji. Sama osobiście nie zgłębiałam tematu położenia szczytu, aż do przyjazdu do Doliny Aosty. Aby zrozumieć ten graniczny galimatias, należy cofnąć się do XIX wieku, kiedy to dzisiejsza włoska Dolina Aosty i francuska Sabaudia, które dzieli masyw Mont Blanc, należały do Królestwa Sardynii i problem granicy nie istniał. W 1823 roku, mapa masywu nakreślona przez Felice Muletti jasno wskazuje przebieg granicy wzdłuż grzbietu Mont Blanc. Identyczna sytuacja ma miejsce w marcu 1861 roku, podczas podpisania konwencji turyńskiej dotyczącej wyznaczenia granicy pomiędzy Francją, a Królestwem Sardynii (które w ciągu kilku dni stało się Królestwem Włoch). Mapy historyczne bezspornie wskazują, że granica pomiędzy Francją, a Królestwem Włoch przebiegała wzdłuż grzbietu masywu Mont Blanc. Plotki donoszą, że znaczną rolę w negocjacjach dotyczących oddania Francji Sabaudii, odegrała słynna włoska kurtyzana Hrabina de Castiglione, szpieg króla Sardynii Wiktora Emanuela II i kochanka Napoleona III.

Dopiero w 1865 roku następuje nieoczekiwany zwrot akcji.

Continue reading

Tor des Geants – Bieg Gigantów po alpejskich szlakach

Tor des Geants to jedyny na świecie taki ekstremalny bieg po górach, potocznie w Dolinie Aosty mówią na niego Bieg Gigantów. Nazwę można interpretować dwojako. Kto go ukończy jest prawdziwym Gigantem. Ewidentnie to nie lada wyczyn przebiec 330 km w ciągu kilkudziesięciu godzin. Tor des Geants jest również biegiem, który odbywa się u stóp Gigantów, czyli czterech najwyższych włoskich masywów górskich, które znajdują się w Dolinie Aosty: Mont Blanc, Mont Rose, Matterhorn i Gran Paradis, głównie wzdłuż tras „Alte Vie” 1 i 2. Średnia wysokość to ponad 2000 m n.p.m., a najwyższy punkt trasy to Przełęcz Loson 3296 m n.p.m.

Tor des Geants składa się z siedmiu etapów, w sumie 330 km i 24.000 m przewyższenia.
Poszczególne etapy biegu:
Courmayeur – Valgrisenche: 49 km i 3996 m przewyższenia
Valgrisenche – Cogne: 56 km i 4141 m przewyższenia
Cogne – Donnas: 44 km i 1383 m przewyższenia
Donnas – Gressoney-St-Jean: 53 km i 4107 m przewyższenia
Gressoney St Jean – Valtournenche: 39 km i 2601 m przewyższenia
Valtournenche – Ollomont: 44 km i 2702 m przewyższenia
Ollomont – Courmayeur: 48 km i 2880 m przewyższenia Continue reading