Teatr rzymski w miejscowości Aosta. Historia i współczesność.

Teatr rzymski w Aoście.

Teatr rzymski w Aoście. Kliknij na zdjęcie, aby je powiększyć.

Aosta, nazywana również Rzymem Alp, o czym pisałam przy okazji wpisu dotyczącego podboju przez Rzymian Doliny Aosty (przeczytaj o tym tutaj), należy do tych miejscowości w Europie, w których znajduje się największe skupisko zabytków z okresu Imperium rzymskiego.

Mam nadzieję, że uda mi się opisać na blogu całą rzymską spuściznę, która stanowi niezwykłe dziedzictwo kulturowe całego regionu. Serię wpisów o zabytkach rozpocznę od imponującej budowli jaką jest Teatr rzymski, położony w centrum stolicy regionu.  Continue reading

Gdzie leży najwyższy szczyt Europy Mont Blanc?

Widok na szczyt Dente del Gigante (4014 m n.p.m.) ze szczytu Punta Helbronner. Masyw Mont Blanc.

Widok na szczyt Dente del Gigante (4014 m n.p.m.) ze szczytu Punta Helbronner. Masyw Mont Blanc.

Nie wiem jak was, ale mnie w szkole uczono, że najwyższy szczyt Europy mierzy 4810 m n.p.m i leży we Francji. Sama osobiście nie zgłębiałam tematu położenia szczytu, aż do przyjazdu do Doliny Aosty. Aby zrozumieć ten graniczny galimatias, należy cofnąć się do XIX wieku, kiedy to dzisiejsza włoska Dolina Aosty i francuska Sabaudia, które dzieli masyw Mont Blanc, należały do Królestwa Sardynii i problem granicy nie istniał. W 1823 roku, mapa masywu nakreślona przez Felice Muletti jasno wskazuje przebieg granicy wzdłuż grzbietu Mont Blanc.

Identyczna sytuacja ma miejsce w marcu 1861 roku, podczas podpisania konwencji turyńskiej dotyczącej wyznaczenia granicy pomiędzy Francją, a Królestwem Sardynii (które w ciągu kilku dni stało się Królestwem Włoch). Mapy historyczne bezspornie wskazują, że granica pomiędzy Francją, a Królestwem Włoch przebiegała wzdłuż grzbietu masywu Mont Blanc. Plotki donoszą, że znaczną rolę w negocjacjach dotyczących oddania Francji Sabaudii, odegrała słynna włoska kurtyzana Hrabina de Castiglione, szpieg króla Sardynii Wiktora Emanuela II i kochanka Napoleona III.

Dopiero w 1865 roku następuje nieoczekiwany zwrot akcji.

Continue reading

Hydroenergia czyli co napędza gospodarkę w Dolinie Aosty

Elektrownia wodna w Dolinie Aosty.

Elektrownia wodna w Dolinie Aosty. Miejscowość Montjovet.

Ten niewielki region z uwagi na obecność lodowców i górzyste ukształtowanie terenu posiada idealne warunki do wykorzystania zasobów wodnych i przetwarzania ich w hydroenergię. Lodowce, które pokrywają niewiele mniej niż 6% terytorium regionu stanowią źródło tzw. „błękitnego złota”, co oznacza cenną w rozwoju rolnictwa i przemysłu wodę. Aktualnie Dolina Aosty produkuje 3116 GWh hydroenergii rocznie, z czego 68% eksportuje do innych włoskich regionów.

Rozwój energii wodnej, który doprowadził do uprzemysłowienia Regionu Doliny Aosty, sięga początków XX wieku i po dzisiejszy dzień jest motorem tutejszej gospodarki.

Jako jedne z pierwszych zostały wykorzystane do produkcji hydroenergii wody lodowca masywu Mont Rose, leżącego na granicy pomiędzy regionem Doliny Aosty i Piemont. Pierwsze pozwolenie dzięki któremu w miejscowości Pont-Saint-Martin stanęła wybudowana przez Società Italiana Miniere di Rame e di Elettrometallurgia elektrownia hydroenergetyczna, sięga 1883 roku. Tak uzyskaną energię, wykorzystywano głównie do obróbki minerałów wydobytych z masywu Mont Rose. Continue reading

Aosta – Rzym Alp

Teatr rzymski w Aoście.

Pozostałości teatru rzymskiego w miejscowości Aosta.

Dziś trochę o historii Doliny Aosty, a szczególnie o powstaniu Augusta Praetoria Salassorum czyli dzisiejszej miejscowości Aosta.

Celtowie

Dolina Aosty w V wieku p.n.e. została zasiedlona przez ludy celtyckie, które z północy Europy przemieszczały się przez masyw Alp w kierunku Niziny Padańskiej. Ziemie Europy północnej, dzisiejszej Francji, północnych Włoch i Belgii stanowiły historyczną krainę, zwaną Galią, którą zamieszkiwali Celtowie. O obecności Celtów, a dokładanie ludu Salassów, świadczą między innymi znalezione monety celtyckie oraz rzymskie, które dowodzą, że Salassi kontrolowali drogi dostępu z północy na południe Europy. Położenie Doliny już w tamtych czasach było strategiczne i gwarantowało spore przychody z podatku od przejścia przez alpejskie przełęcze: Małą Przełęcz Świętego Bernarda i Wielką Przełęcz Świętego Bernarda. Continue reading

Szlak górski Aosta – Etroubles wzdłuż kanału Ru Neuf

Listopadowy spacer wzdłuż kanału Ru Neuf

Szlak górski wzdłuż kanału Ru Neuf.

Ten górski szlak uwielbiam z wielu powodów. Oprócz tego, że jest mało wymagający, chociaż znajduje się na wysokości około 1200 m n.p.m., dodatkowo jest bardzo relaksujący. Szlak ciągnie się przez kilka kilometrów od Aosty do Etroubles, wzdłuż kanału nawadniającego Ru Neuf. Można go pokonać bez większego wysiłku również z  wózkiem dziecięcym (testowane wielokrotnie) lub na rowerze (również testowane).

Przy tym szlaku mieszkałam ponad 9 lat i było to najlepsze miejsce na poranne, popołudniowe i wieczorne spacery. Teraz mój dawny dom wynajmuję dla turystów – sprawdzcie, może was zainspiruje: Dom przy szlaku Ru Neuf.

Podczas wędrówki zimą lub wczesną wiosną, kiedy na szlaku leży jeszcze śnieg, możecie zaobserwować ślady zwierząt: lisa, jelenia czy kozicy górskiej, a wiosną i latem spotkać typowego dla tej strefy ptaka pluszcza zwyczajnego. Takie obserwowanie natury to świetna zabawa szczególnie dla dzieci. Poza naturą, mogą Was również zaciekawić pozostałości wiejskich zabudowań połozonych na skałach, które aktualnie są opuszczone i właściwie zapomniane przez właścicieli, ale za to dodają uroku temu miejscu. Continue reading

Historyczny cmentarz Sant’Orso w Aoście

Cmentarz Sant'Orso, na drugim planie dzwonnica kościoła Sant'Orso

Cmentarz Sant’Orso, na drugim planie dzwonnica kościoła Sant’Orso

Cmentarz Sant’Orso jest niezwykle urokliwym miejscem i spacer po nim to niesamowita dawka różnych emocji. Za wysokim murem i żelazną bramą na co dzień zamkniętą, nie tylko dla mieszkańców Aosty, ale również dla turystów, miejsce to skrywa kawałek odległej już historii.

Cmentarz jest częścią kompleksu zabytków Sant’Orso z okresu średniowiecza, który obejmuje również klasztorny krużganek i kościół z pięknymi freskami z okresu ottońskiego (o kompleksie zabytków Sant’Orso możecie przeczytać tutaj: Architektura romańska w Aoście: kościół i krużganek.

Continue reading

Zamek Gamba w Châtillon

Zamek Gamba w Chatillon

Zamek Gamba w Chatillon

Dziś bardziej szczegółowo opiszę Wam Zamek Gamba w Chatillon, a to z tego względu, że został on niedawno inaugurowany i w Internecie nie ma za dużo informacji.

Dla pasjonatów zamków Dolina Aosty jest prawdziwym skarbcem, porównywalnym do trasy nad Loarą. Od wczesnych lat Średniowiecza, arystokratyczne rodziny wznosiły potężne budowle, które pełniły funkcje nie tylko rezydencjalne, ale również obronne i komunikacyjne. Zamki, tuż obok tras narciarskich, są jednym z najpopularniejszych produktów turystycznych Regionu.

Ze względów bezpieczeństwa część zamków jest zamknięta dla zwiedzających, ale m.in. Forte di Bard, Zamek w Issogne, Verres, Gressoney-Saint-Jean, Gamba i Ussel w Chatillon, Fenis, Sarre, Cly w Saint Denis czy Saint Pierre są otwarte dla zwiedzających i zasługują na wizytę.

Historia zamku Gamba w Châtillon

Brama wejściowa do Zamku Gamba w Chatillon

Brama wejściowa do Zamku Gamba w Chatillon

Zacznę od historii zamku Gamba, z romantycznym, ale i tragicznym akcentem w tle.

Turyński Baron Carlo Maurizio Gamba zakochany w swojej małżonce Angélique Passerin d’Entrèves, chcąc sprawić jej przyjemność i zapewnić możliwość spędzania czasu z rodziną z Chatillon, zdecydował o wybudowaniu na skalistym wzgórzu zwanym Crêt-de-Breil nowej rezydencji.

Projekt budowy został powierzony turyńskiemu inżynierowi Carlo Saroldi, a prace prawdopodobnie zostały zakończone w 1903 roku. W jednym z pierwszych przewodników o Dolinie Aosty, zamek został zdefiniowany jako „wielki kamienny pałac w stylu z XVII wieku”. Jak na tamtą epokę, oferował wszelkie możliwe wygody, łącznie z pierwszą w całym regionie windą. Continue reading

Pierwszy śnieg otwiera sezon narciarski 2013/14!

Pierwszy śnieg, który spadł kilka dni temu i nawet na wysokości około 1200 m n.p.m., pokrył białym puchem drzewa i szlaki górskie, zaskoczył wszystkich, a szczególnie przygotowujących się do winobrania. Na szczęście tak szybko jak spadł, tak szybko się stopił i dziś w centrum Aosty było 20°C. Nie jestem jeszcze gotowa na zimę, także cieszę się z tymczasowego powrotu słonecznej jesieni.

Dolina Aosty pokryta pierwszym śniegiem

Widok włoskich Alp pokrytych październikowym śniegiem.

Continue reading