Droga rzymska Gallów w Dolinie Aosty

Droga rzymska Gallów w Donnas. Na zdjęciu przejście wykute przez Rzymian w skale oraz kamień milowy.

Droga rzymska Gallów w Donnas. Na zdjęciu przejście wykute przez Rzymian w skale oraz kamień milowy.

Najstarsza i przy tym najbardziej znana droga rzymska to bez wątpienia droga Appijska (Via Appia), ale w północnych Włoszech za czasów Cezara Oktawiana Augusta wybudowano również rzymską drogę Gallów (Via consolare delle Gallie). Ten rzymski trakt, prowadzący z Mediolanum (dzisiejszy Mediolan), przez Eporedię (dzisiejsza Ivrea) i Dolinę Aosty do dwóch alpejskich przełęczy Alpis Graia (Małej Przełęczy Świętego Bernarda) i Alpis Poenina (Wielkiej Przełęczy Świętego Bernarda), a następnie do Lugdunum, osady założonej w 47 r p.n.e. (dzisiejszy Lion we Francji) i do Octodurus, dzisiejszego Martigny w Szwajcarii był pierwszym i zdaje się, że najważniejszym inżynierskim przedsięwzięciem Rzymian po podbiciu Doliny Aosty w 25 roku p.n.e. Nowa droga była postrzegana jako niezbędny element ekspansji Imperium rzymskiego zarówno handlowej jak i wojskowej.

Trakt rzymski zaważył na urbanistycznym rozwoju Doliny Aosty, którego efekty widzimy po dzisiejsze dni. Późniejsze miejscowości powstawały głównie wzdłuż wybudowanej drogi, a część nazw ewidentnie odwołuje się do rzymskich korzeni: Quart, po łacinie ad quartum lapidem, gdyż miejscowość wybudowano w odległości czterech mil rzymskich od Augusta Preatoria Salassorum, dzisiejszej Aosty. Podobnie Chetoz (ad sextum), w odległości sześciu mil czy Nus (ad nonun), w odległości dziewięciu (jedna mila rzymska to równowartość dzisiejszych 1478,5 metrów).

Continue reading

Białe szaleństwo w snowparku w Vétan

Snowpark Vétan w Saint-Pierre. W tle szczyt Monte Grivola (kliknij w zdjęcie, aby je powiększyć).

Snowpark Vétan w Saint-Pierre. W tle szczyt Monte Grivola (3969 m n.p.m.) masywu Gran Paradiso (kliknij w zdjęcie, aby je powiększyć).

W ostatni weekend pogoda dopisała i w niedzielę postanowiliśmy wybrać się do snowparku, czyli parku zabaw na śniegu, przeznaczonego głównie dla dzieci, chociaż przyznaję, że sporą dawkę przyjemności z zabawy czerpią również dorośli :-). Wybór takich parków w Dolinie Aosty jest spory, ale po pierwsze chcieliśmy wypróbować nowe miejsce, a po drugie nie jechać za daleko. Snowpark w miejscowości Saint-Pierre (Vétan) wydawał się najlepszym rozwiązaniem. Od nas do Vétan dojeżdża się drogą regionalną nr 41, zwaną również La Route des Salasses (Droga Salassów), chyba najbardziej panoramiczną w całej dolinie, co również wpłynęło na decyzję o tym miejscu. Dojazd zajął nam trochę więcej niż przewidzieliśmy, ponieważ co kilka kilometrów zatrzymywaliśmy się, aby podziwiać górski krajobraz, pokryty białym puchem. Jadąc tą drogą do Vétan można podziwiać alpejskie szczyty Monte Emilius (3559 m n.p.m) i Monte Grivola (3969 m n.p.m) masywu Gran Paradiso. U stóp natomiast widać dolinę oraz Aostę.

Continue reading

Alpejski szczyt Cervino. Historia pewnego biwaku z 1893 roku.

Alpejski szczyt Cervino przegląda się w jeziorze Bleu. Źródło www.wikipedia.it Autor

Alpejski szczyt Cervino przegląda się w jeziorze Bleu w miejscowości Valtournenche.  Źródło www.wikipedia.it Autor: Ventofreddo. Aby powiększyć zdjęcie kliknij.

Dzisiejszy wpis poświęcam Cervino (4478 m n.p.m.),  jednemu z najwyższych szczytów Europy, w Polsce znanemu bardziej pod nazwą Matterhorn. Poza kilkoma ciekawostkami dotyczącymi zdobycia Cervino przez włoską ekspedycję, dowiecie się również gdzie można zwiedzić oryginalną chatkę biwakową z 1893 roku, w której zatrzymywało się wielu alpinistów w drodze na ten niełatwy alpejski szczyt.

Każdy szczyt ma swój wielki dzień i dla Cervino tym dniem był 17 lipca 1865. Właśnie tego dnia szczyt został zdobyty po raz pierwszy przez włoską ekspedycję, która sześć dni wcześniej, na czele z Jean-Antoine Carrel z Valtournenche, wyruszyła na podbój Cervino z pastwiska Breuil. Trzy dni wcześniej młody Anglik Whymper, który konkurował z J.A Carrel, zdobył Cervino od strony Zermatt w Szwajcarii. W późniejszym czasie ksiądz i alpinista z Valtournenche, Abbé Gorret, który wziął udział we włoskiej ekspedycji, napisał:

Continue reading

Tak wygląda zima w Alpach

Zima w Alpach. Dolina Aosty pokryta białym puszystym śniegiem.

Zima w Alpach. Dolina Aosty pokryta białym puszystym śniegiem.

Zima w Alpach, a szczególnie w Dolinie Aosty czasami potrafi dać się we znaki. W tym roku jednak alpejski krajobraz rozpieszcza nas szczególnie. Grudniowe opady śniegu nad alpejskimi szczytami pozwoliły kurortom na rozpoczęcie sezonu narciarskiego 2013/14 bez żadnych opóźnień. Pierwsze statystyki z wizyt turystów w Dolinie Aosty, pokazują, że pomimo panującego kryzysu w Europie sezon zapowiada się korzystnie, a to dobra wiadomość dla całego turystycznego sektora.

Ile śniegu znajdziecie w Dolinie Aosty, o tym na bieżąco informuje regionalny biuletyn śnieżny, który dla każdego ośrodka narciarskiego, zarówno narciarstwa zjazdowego jak i biegowego, publikuje informacje dotyczące ilości i jakości śniegu oraz otwartych tras narciarskich.
Sprawdźcie tutaj:

Continue reading

Koń na kółkach Tatà, czyli tradycyjna zabawka z Alp.

Koń na kółkach Tatà, jeden z symboli lokalnego rzemiosła artystycznego w Dolinie Aosty.

Koń na kółkach Tatà, jeden z symboli lokalnego rzemiosła artystycznego w Dolinie Aosty. Koń na zdjęciu to efekt połączenie drewna i ceramiki.

Tatà, czyli drewniany koń na kółkach, zanim stał się jednym z symboli rzemieślnictwa w Dolinie Aosty, był po prostu uwielbianą przez dzieci zabawką. Tatà pochodzi z okresu starożytności i jeszcze w latach 50 XX wieku, na górskich pastwiskach Doliny Aosty, podczas letniego okresu wypasania bydła, był nieodłącznym kompanem zabaw. Nazwę zawdzięcza prawdopodobnie samym dzieciom, które w swoim dziecięcym języku tak właśnie wołały na dźwięk jaki wydawały drewniane koła konia podczas zabawy „taa-ta”.

Drewniany koń na kółkach, pomimo iż nie jest już ulubioną zabawką podczas długich miesięcy na pastwiskach, to nie odszedł w zapomnienie. Stał się jednym z elementów lokalnej tradycji i rzemiosła.

Continue reading

Zimowe wyprzedaże w dobie kryzysu. Czy to jeszcze kogoś rajcuje?

Witryna jednego ze sklepów w Aoście, który z okazji zimowych wyprzedaży tnie ceny do - 50%

Witryna jednego ze sklepów w Aoście, który z okazji zimowych wyprzedaży tnie ceny do – 50%

Od dziś we Włoszech oficjalnie ruszają zimowe wyprzedaże, które wcześniej rozpoczęły się tylko w niektórych regionach (Basilicata, Campania, Dolina Aosty i Sardynia). Dzięki obniżce cen sklepikarze liczą na poprawienie swojej sytuacji, która z powodu panującego kryzysu i wysokiego bezrobocia (12,5%), skłania konsumentów do bardziej przemyślanych zakupów i w efekcie do zaciskania pasa.

Kilka słów o tym ile statystyczny Włoch wyda na zimowych wyprzedażach w tym roku. Cytując dane z raportu Codacons (Stowarzyszenie ochrony konsumentów), około 35% włoskich rodzin skusi się na zakupy podczas posezonowych wyprzedaży (w sezonie zimowym 2012/13 było to 40%). I tak w zależności od instytucji badającej nastroje konsumentów, statystyczny Włoch wyda na wyprzedażach od 130 do 250 euro.

W porównaniu z poprzednim sezonem Włosi na pewno zakupią mniej ubrań ze średniej półki. Wiąże się to między innymi z szybkim rozwojem internetowych outletów, takich jak Vente Privee czy BuyVip Amazon, których średniej jakości towary w obniżonej cenie są dostępne przez cały rok.

Continue reading

Dolina Aosty żegna Stary i wita Nowy Rok.

Tradycyjna fiaccolata w Cogne.

Tradycyjna fiaccolata w Cogne. Kliknij w zdjęcie, aby je powiększyć.

Noc Sylwestrowa w Dolinie Aosty minęła ciekawie, ale spokojnie. Kilka dni przed sylwestrem burmistrz gminy Aosta wydał zarządzenie zabraniające strzelania petardami, co miało zapewnić bezpieczeństwo bawiącym się na głównym placu miasteczka. Publiczna telewizja Rai 1, przy współpracy z Regionem, już po raz trzeci zorganizowała w miejscowości Courmayeur transmitowany na żywo noworoczny koncert „L’anno che verrà” (Rok, który nadejdzie). Muzyczny show, prowadzony przez słynnego we Włoszech Carlo Conti, przyciągnął nie tylko mnóstwo widzów do hali w Courmayeur, ale przede wszystkim około 7 mln. widzów przed telewizorami. Na koncercie wystąpili między innymi Gloria Gaynor i Umberto Tozzi. Hitem był występ Martiny Stoessel, która gra disneyowską postać Violetta, w telewizyjnej serii o tej samej nazwie.

Najciekawszym jednak doświadczeniem w Sylwestrowy wieczór i noc były słynne fiaccolate, pochody z ogniem, organizowane na regionalnych stokach narciarskich przez instruktorów narciarstwa.

Continue reading

Freeride w Dolinie Aosty. Emocje na szczycie.

Freeride w Dolinie Aosty. Cervinia. Źródło http://www.heliskivalledaosta.com/

Freeride w Dolinie Aosty. Cervinia. Źródło http://www.heliskivalledaosta.com/

Freeride czyli szusowanie poza wyznaczonymi trasami narciarskimi jest niezwykle emocjonujące i ponoć kto raz spróbuje to z ciężkim sercem wraca na tradycyjny stok narciarski.

Nie jest to jednak sport dla wszystkich, gdyż niesie ze sobą nie tylko sporą dawkę emocji, ale przede wszystkim ryzyka. Freeriderzy, którzy cieszą się jazdą poza wyznaczonymi trasami, wcześniej przygotowują się do jazdy starannie, biorąc często udział w specjalnych kursach, organizowanych przez szkoły narciarstwa. Na kursie nie tylko można opanować różne techniki jazdy, ale również dowiedzieć się w jaki sposób należy się zachować w sytuacji zagrażającej życiu.

W Dolinie Aosty poza 800 km wyznaczonych tras narciarskich, właściwie w całym regionie można uprawiać jazdę freeriderową i cieszyć się puszystym śniegiem. Słynne freeriderskie trasy to między innymi 20 kilometrowa trasa Mer de Glace (Morze lodu) na lodowcu Mont Blanc, którą z Punta Helbronner dojeżdza się do francuskiego Chamonix, bądź Free Ride Paradise w Gressoney na lodowcu Monte Rosa.

Continue reading

Forte di Bard wita turystów przy wjeździe do Doliny Aosty

Twierdza Forte di Bard w Dolinie Aosty.

Twierdza Forte di Bard w Dolinie Aosty.

Wracając po świątecznych wojażach do włoskiego domu przejechaliśmy tuż obok słynnego Forte di Bard. Od razu pomyślałam, że mój następny wpis, aby przełamać trochę świąteczny nastrój, będzie właśnie o tej potężnej fortecy.

Twierdza Bard leży na skalistym wzgórzu w miejscu, w którym dolina zwęża się tworząc naturalną granicę pomiędzy Dolina Aosty i Piemontem. Wjeżdżając do Doliny Aosty od strony regionu Piemont, nie można nie zauważyć Forte di Bard. Ta imponująca budowla została wybudowana w VI wieku i początkowo należała do Rodziny Bard, a w późniejszym okresie do dynastii sabaudzkiej (wł. Casa di Savoia). Już w średniowieczu położenie Forte di Bard było strategiczne i pozwalało na kontrolowanie dostępu do Półwyspu Apenińskiego.

W maju 1800 roku odegrała bardzo ważną rolę podczas najazdu na Półwysep Apeniński wojsk Napoleona Bonaparte. Jako, że zdobycie twierdzy nie wchodziło w grę, wojsko było zmuszone stacjonować w jej okolicach przez ponad dwa tygodnie i dopiero sprytny fortel jednego z dowodzących pozwolił na jej obejście, przedostanie się na Półwysep i kontynuację walk. Napoleon wycofując się do Francji, po wygranej bitwie pod Magenta, zdecydował o zniszczeniu twierdzy tak, aby w przyszłości uniknąć podobnych niespodzianek.

Continue reading

Fotorelacja ze świątecznych jarmarków

W grudniu udało mi się odwiedzić aż 5 świątecznych jarmarków w Dolinie Aosty: Bionaz, Chatillon, Donnas, Etroubles i największy w Aoście Marche Vert Noel. Napstrykaliśmy bardzo dużo zdjęć i część z nich postanowiłam opublikować w formie galerii ze zdjęciami.

Zapraszamy do podróży po kulturze, tradycjach i rękodziełach z Doliny Aosty.