Po szwajcarskiej stronie przełęczy… Kanton Valais

Droga na Wielką Przełęcz Świętego Bernarda po stronie szwajcarskiej. Na zdjęciu widoczny alternatywny dla przełęczy tunel oraz zapora wodna Les Toules

Droga na Wielką Przełęcz Świętego Bernarda po stronie szwajcarskiej. Na zdjęciu widoczny alternatywny dla przełęczy tunel oraz zapora wodna Les Toules

Dziś fotograficzna część wpisu o Wielkiej Przełęczy Świętego Bernarda. Zdjęcia zrobione głównie po szwajcarskiej stronie w Dolinie Entremont, w kantonie Valais. Droga prowadząca na przełęcz jest niezwykle malownicza i nie sposób ją pokonać bez chociaży kilku przystanków. Latem droga zamienia się w emocjonującą podróż po dosyć wąskiej serpentynie, która się ciągnie wśród kwiatów, górskich szczytów i szlaków. Dodatkowo jest pełna ciekawostek jak chociażby zapora wodna, biwaki dla strudzonych turystów, małe kamienne mostki, pomniki czy wielkie pale energetyczne.

O samej przełęczy możecie przeczytać tutaj: Wielka Przełęcz Świętego Bernarda – podróż w chmurach.

Follow my blog with Bloglovin Continue reading

Wielka Przełęcz Świętego Bernarda – podróż w chmurach

Jezioro na Przełęczy Gran San Bernardo

Jezioro na Przełęczy Gran San Bernardo

O Wielkiej Przełęczy Świętego Bernarda można by wiele napisać, wszak odgrywała ważną rolę komunikacyjną od wczesnej epoki rzymskiej aż do 1964 roku, momentu inaugurowania tunelu Grand Saint Bernard. Pomimo iż kilka dziesięcioleci temu przełęcz straciła na strategicznym znaczeniu wiąże się z nią spory kawałek historii regionu. W dzisiejszym wpisie opiszę wam to piękne miejsce leżące pomiędzy masywem Mont Blanc, a Alpami Pennińskimi na granicy pomiędzy Włochami, a Szwajcarią okiem turysty, gdyż kiedy latem z przełęczy znika śnieg naprawdę warto ominąć tunel i granicę pomiędzy tymi dwoma państwami przekroczyć wysoko w chmurach.

Wielka Przełęcz Świętego Bernarda jest jedynym miejscem w Dolinie Aosty łączącym Włochy i Szwajcarię drogą asfaltową. Przełęcz znajduje się na wysokości 2473 m n.p.m na terenie włoskiej gminy Saint-Rhémy-en-Bosses i szwajcarskiej Bourg Saint Pierre. Łączy dwie doliny: Valle del Gran Saint Bernard w Dolinie Aosty i Entremont w kantonie Wallis.

Continue reading

Bajkowy zamek Savoia w Gressoney-St-Jean

Główne wejście do zamku Savoia

Główne wejście do zamku Savoia

W ostatnią niedzielę wybraliśmy się rodzinnie do miejscowości Gressoney-Saint-Jean w Dolinie Lys (zwanej również Doliną Gressoney). Wycieczka okazała się bardzo przyjemna! Zwiedziliśmy piękny zamek Savoia, o którym dziś szczegółowo wam napiszę oraz samą miejscowość Gressoney-Saint-Jean świetnie przygotowaną jak się okazuje nie tylko pod zimowych turystów.

Historia zamku Savoia

Zamek Savoia jest chyba największą atrakcją Doliny Gressoney, ale nie rzuca się w oczy, gdyż jest ukryty w lesie sosnowym u stóp Gressoney-Saint-Jean. Sami przyznacie, że swoim wyglądem przypomina trochę disneylandzki pałac, mi się przynajmniej tak skojarzyło jak tylko go zobaczyłam. Zamek leży na wzgórzu i jest otoczony pięknym ogrodem botanicznym (o samym ogrodzie napiszę następnym raziem), zbudowano go pomiędzy 1899 i 1904 roku na życzenie Królowej Margherity Sabaudzkiej (Margherita di Savoia), małżonki Umberta I, ówczesnego Króla Włoch.

Continue reading

Rzymski most akwedukt Pont d’Ael

Rzymski most akwedukt Pont d'Ael po zakończonych pracach renowacyjnych w 2014 roku

Rzymski most akwedukt Pont d’Ael po zakończonych pracach renowacyjnych w 2014 roku. Na zdjęciu widać wyraźnie napis PRIVATUM, co oznaczało, że most był prywatny i nie wszyscy mogli z niego korzystać.

Rzymski most, pełniący w okresie Imperium rzymskiego funkcję przede wszystkim akweduktu jest jednym z piękniejszych i świetnie zachowanych zabytków z tamtego okresu nie tylko w Dolinie Aosty. Postanowiłam o nim napisać właśnie teraz, ponieważ niedawno miałam okazję zwiedzić Pont d’Ael podczas wizyty organizowanej przez Regionalne Ministerstwo Kultury. Most akwedukt od kilku lat był zamknięty i poddany lekkim pracom konserwacyjnym i waloryzacyjnym, efekt końcowy jest naprawdę imponujący, a mam porównanie, gdyż zwiedzałam most w 2008 roku, jeszcze przed rozpoczęciem prac.

Kilka słów o historii mostu akweduktu Pont d’Ael.

Continue reading

Lardo di Arnad – niezwykła słonina z Alp

Tradycyjne Lardo di Arnad z żytnim chlebem podane jako przystawka

Tradycyjne Lardo di Arnad podane z żytnim chlebem jako przystawka

Czym szczególnym wyróżnia się Lardo di Arnad, czyli słonina o perłowym odcieniu, która jest jednym z przysmaków Doliny Aosty? Pierwsze dokumenty historyczne wspominajce o Lardo sięgają 1570 roku, a więc jest to naprawdę produkt opierający się na tradycyjnej recepturze sprzed wielu wieków. Dodatkowo od 1996 roku słonina jest chroniona europejskim znakiem DOP (Chroniona nazwa pochodzenia CH.O.G).

Dwa najważniejsze czynniki wpływają na jakość i wyjątkowy smak Lardo di Arnad: żywienie trzody oraz okres dojrzewania słoniny. Sztuki trzody wieprzowej muszą ważyć przynajmniej 160 kg i pochodzić wyłączenie z włoskich regionów Doliny Aosty, Piedmontu lub Emilii Romanii, a ich dieta opierać się na  naturalnych składnikach, np. kasztanach! W procesie produkcji wykorzystuje się zioła, które zapewniają charakterystyczny smak i aromat słoninie: rozmarynu, czosnku, liścia laurowego, szałwii, goździków, gałki muszkatołowej oraz jałowca.

Continue reading

Zamki w Dolinie Aosty latem… klasycznie i magicznie

Średniowieczny zamek w Introd, na zdjęciu główne wejście

Średniowieczny zamek w Introd, na zdjęciu główne wejście

Zamki w Dolinie Aosty w okresie letnim zamieniają się w miejsca magiczne, otwierając swoje wrota dla zwiedzających w nowej i nieznanej scenerii.

Na zamkach poza tradycyjnymi wystawami dostępnymi cały rok dla zwiedzających organizuje się również festyny (np. Festyn Sera na Zamku w Quart), wystawy czy koncerty.

Dziś właśnie napiszę wam o jednej z takich kulturalnych inicjatwy Regionalnego Ministerstwa Kultury, która przewiduje w okresie letnim serię koncertów muzyki klasycznej na różnych zamkach Doliny Aosty.

Continue reading

Turkusowe jezioro Prarayer na Place Moulin

Sztuczne jezioro Prarayer o pięknym turkusowym kolorze, powstałe w wyniku budowy zapory wodnej na Place Moulin w Gminie Bionaz.

Sztuczne jezioro Prarayer o pięknym turkusowym kolorze, powstałe w wyniku budowy zapory wodnej na Place Moulin w Gminie Bionaz.

Sztuczne jezioro Prarayer położone na wysokości prawie 2000 m n.p.m., w gminie Bionaz, powstało w wyniku budowy zapory wodnej, jednej z największych w Europie (pojemność 105 milionów sześciennych wody). Tama zbudowana na przełomie lat 50 i 60 XX wieku, w okresie intensywnego rozwoju sektora hydroenergetycznego w Dolinie Aosty, wysoka na 155 m i długa na 678 m, jest prawdziwym kunsztem ówczesnej techniki. Budowa zapory wodnej całkowicie zmieniła krajobraz tego miejsca i warto wspomnieć, że w celach budowy elektrowni przesiedlono mieszkańców wioski, która następnie znalazła się pod wodami jeziora.

Nie sama zapora jednak sprawia, że miejsce to jest warte odwiedzenia. Tama wodna jest początkiem wielu szlaków górskich i o jednym z nich właśnie dziś napiszę.

Continue reading

Teatr rzymski latem i wieczorne zwiedzanie

Rozświetlony teatr rzymski w centrum Aosty

Rozświetlony teatr rzymski w centrum Aosty

Pozostaję nadal w temacie rzymskich zabytków, które w tym roku są szczególnie wyeksponowane w całej Dolinie Aosty. Wiążę się to z 2000 rocznicą śmierci Gajusza Juliusza Cezara Oktawiana, za czasów panowania którego Rzymianie podbili Dolinę Aosty. Jedną z takich inicjatyw waloryzacji zabytków z okresu rzymskiego jest wieczorne zwiedzanie rozświetlonego teatru w centrum Aosty. Wieczorne zwiedzanie, wzbogacone projekcją filmu (około 15 minut) o budowie teatru rzymskiego odbywa się w każdy poniedziałek sierpnia od 21 do 23 i jest bezpłatne.

 

 

Continue reading

Cryptoporticus z epoki rzymskiej w Aoście

Cryptoporticus w Aoście widziany z ogrodu przed wejściem.

Cryptoporticus w Aoście widziany z ogrodu przed wejściem. Na zdjęciu widoczne małe okienka, które przepuszczają naturalne światło do środka.

Cryptoporticusczyli rodzaj podziemnej galerii, jest jednym z piękniejszych zabytków Aosty i spacerując uliczkami alpejskiej miejscowości nie sposób go pominąć. Wielokrotnie pisałam na blogu o rzymskiej spuściźnie w Dolinie Aosty i cryptoporticus z pewnością zalicza się do grona świetnie zachowanych przez wieki zabytków z tamtego okresu.

Przez bardzo długi czas zastanawiano się nad przeznaczeniem cryproporticus w okresie rzymskim. Zwykle podziemne galerie używano jako spichlerze, ale w tym wypadku najprawdopodobniej budowla służyła po prostu do wyrównania terenu, który w tym miejscu miasta był nierówny.

Continue reading

Letnie targi rzemiosła Foire d’Eté w Aoście

Letnie targi rzemiosła Foire d'Etè w Aoście. na zdjęciu nietypowe buty.

Letnie targi rzemiosła Foire d’Etè w Aoście. Na zdjęciu para butów wykonana z drewna i skóry.

Letnie targi rzemiosła – Foire d’Eté odbywają się od 1969 roku i są postrzegane jako „młodsze rodzeństwo” słynnych targów rzemiosła i rękodzieła Fiera di Sant’Orso, które od ponad 1000 lat goszczą 30 i 31 stycznia w Aoście.  Letnie targi przyciągają ponad 500 wystawców z regionu Doliny Aosty, którzy prezentują swoje wyroby z najróżniejszych materiałów: drewna, kamienia, żelaza czy tkanin i skóry, wykorzystując przy tym różne techniki wyrabiania. Dla odwiedzających Dolinę Aosty latem, targi są świetną okazją do poznania historii i tradycji regionu.

Z bliska można podziwiać słynne chodaki z Doliny Ayas, arystokratyczne stroje wzorowane na tych, które nosiła Królowa Margherita z rodu Savoia, toaletki wykonane z kutego żelaza wzorowane na tych średniowiecznych i renesansowych, piękne rzeźby z drewna czy kamienia, drewniane plecaki i nosidła używane podczas wypraw w góry i codziennej pracy. Jednym słowem całe mnóstwo wyrobów, które zachwycają oczy.

Continue reading